Zakopane, hej!

I pomyśleć, że kilka godzin temu spacerowaliśmy po Zakopcu i podziwialiśmy piękne góry. Za nami weekend - zaledwie dwa dni, spędzone fantastycznie, aktywnie, razem. Nikt mi już nie powie, że weekend to za krótko, żeby gdzieś jechać, gdzieś w granicach rozsądku. Gdzie granica się rysuje? Tam, gdzie spędzi się przynajmniej kilka godzin na energetyzującym spacerze i tam, gdzie w czasie pokonywania trasy kierowca nie padnie ze zmęczenia ;) Nigdy za daleko, jeśli można tyle zobaczyć i tyle się radościć!

Na swojej drodze spotkaliśmy wielu towarzyszy, którym nie mogłam się oprzeć.

Hillu chciał fotę z wakacji. To ma.

Ale wracając do towarzyszy - przedstawiam Bobka.

Pokonuję strome zbocza w drodze na szczyt:)

C.d. towarzyszy

Chwila na refleksje i ocenę własnych możliwości.

I te widoki!

Łodpocynek :>

 

Śnieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeg!

Śnieg i wafle :)

A mieszkaliśmy w chatce puchatka.

Z okna zaś - Giewont!

Krupówkowo

Ze specjalną dedykacją dla Sandryny :>

I słoneczkiiiii

A jak już za te kilka lat spłacimy hipotekę, postawimy sobie taką chatkę ;)